Op 14 maart 2007 vertrok Ralph Tuijn uit Callao, Peru in zijn roeiboot op weg naar Brisbane, Australië (zie bericht op deze website van 15 maart 2007).

Na heel veel ontberingen, sterke stromingen die hem de verkeerde kant uitstuurden, enorme golven die over de boot sloegen, zoutwaterzweren, aanvaringen met haaien etc. heeft Ralph al roeiend inmiddels 5.130 zeemijlen afgelegd en resten hem nog 2.712 zeemijlen (5.023 km) naar Brisbane. Hij is daarmee op driekwart van zijn tocht.

Doelstelling van de ‘Zeeman Ocean Challenge’ is het solo overroeien van de Pacifische Oceaan op zijn breedste punt. Deze enorme oversteek van 7.056 zeemijlen (ruim 13.000 km.) vindt plaats zonder gebruik te maken van enige gemotoriseerde of windgerelateerde aandrijving en zonder bevoorrading of andere ondersteuning. Aan de Zeeman Ocean Challenge is een goed doel verbonden: een kindertehuis in Mumbai in India.

De tocht van Ralph is te volgen via de website
http://www.zeemanoceanchallenge.com/

Op deze website geeft Ralph dagelijks zijn belevenissen weer in een logboek. Een fragment:

\"Zullen mensen mij nog geloven of denken ze dat ik langzaam gestoord raak? Ik had een uur geleden nog een interview met de Australische radio waarin ik vertelde dat mijn iPod gesloopt was door een dorade en mijn laptop door een haai. Het klinkt natuurlijk ook wel een beetje bizar. Of ze nog een verzoekplaatje na het interview voor me konden draaien. Ja, dat is goed. Doe maar Alive van Pearl Jam, omdat ik, ondanks alle gesneuvelde apparatuur, zelf nog ‘Alive’ ben. Na het interview kreeg ik te horen dat ze hem niet konden vinden, maar dat ze hem zeker volgende maand na het interview zullen draaien, als ik dan tenminste nog alive ben. En bedankt!\\\"
Precies op dat moment gebeurde het. De waterdichte koffer was nog geen twee minuten open, de laptop stond pas een minuutje aan. Het was buiten rustig weer. Al 48 uur lang was er geen spettertje water meer over het dek geslagen.
BOEM….
Een harde doffe dreun raakt de boot van achteren. Ik schrik op en zie door het luik in het plafond een brekende witte schuimende golf over het dak heen slaan. Op dat moment besef ik dat het helemaal mis is. Ik heb niet eens de tijd meer om naar het openstaande hoofdluik te grijpen. Het schuimende water knalt over het dek en perst zich via de kieren langs de scharnieren naar binnen, waar de laptop de volle laag krijgt. Mijn hart slaat over en ik schreeuw: “Nee, nee, nee, dit kan niet, doe me dit niet aan!”. Ik duik naar binnen en gooi de laptop op zijn kant om er zo veel mogelijk zout water uit te laten lopen en zet hem meteen uit.\"

Foto tussen tekst: Ralph aan het water pompen, gefotografeerd op 19 juni 2007.
Foto onder: Record visvangst, Dorade, 28 juni 2007
Beide foto’s zijn afkomstig uit het dagboek van Ralph op de website: http://www.zeemanoceanchallenge.com/